بنیاد اندیشه های اسلامی جوانان

به گزارش «تابناک»؛ ظریف افزود: تنها تأثیر و احتمالاً تنها هدفِ قرار دادن من در فهرست تحریم، محدود کردن توانایی من برای برقراری ارتباط است و شک دارم که این کمکی به کسی بکند. مطمئناً این کار، احتمال تصمیم‌گیری از روی آگاهی در واشنگتن را محدود خواهد کرد.

ظریف در پاسخ به این که آیا با توجه به اینکه برجام در خطر قرار گرفته، بابت اعتماد به آمریکا و غرب احساس پشیمانی می‌کند گفت: معتقدم برجام بهترین توافق ممکن در خصوص توافق هسته‌ای بود و هست. هیچ‌ یک از طرف‌ها از همه مؤلفه‌های این توافق خرسند نبودند، ولی در آن به همه نگرانی‌های عمده همه طرف‌ها پرداخته شده بود.

وی اضافه کرد: همه طرف‌ها با چشمان باز نسبت به آنچه ممکن بود و نبود بر سر این توافق مذاکره کردند. از هیچ چیز غفلت نکردیم. این واقعیت را پذیرفتیم که نمی‌توانیم، همه اختلافات را در این توافق حل کنیم و موافقت کردیم که آنها را کنار بگذاریم.

ظریف تأکید کرد: این مهم است که خاطرنشان کنیم برجام بر خلاف اظهارات علنی معترضان به آن در همه طرف‌ها، بر اعتماد بنا نشد، بلکه اساس آن درک علنی از بی‌اعتمادی‌های دوجانبه بود. به همین دلیل، این توافق تا این حد مفصل و با جزئیات است.

رئیس دستگاه دیپلماسی ایران در ادامه به بند ۳۶ برجام که ساز و کاری را برای حل مناقشات میان طرف‌ها در خصوص برجام تعبیه می‌کند، اشاره و آن را شاهدی برای بنا شدن برجام بر اساس بی‌اعتمادی توصیف کرد.

وی گفت: بند ۳۶ برجام مثال روشنی است که نشان می‌دهد ما هنگام مذاکره این توافق کاملاً می‌دانستیم که نمی‌توانیم به تعهد غرب اعتماد کنیم.

وزیر امور خارجه ایران یادآوری کرد: هم اکنون ایران با استناد به همین بند قصد دارد تعهداتش ذیل توافق هسته‌ای را به دلیل خروج آمریکا از آن کاهش دهد.

وزیر خارجه ایران در پاسخ به این پرسش که آیا به اعتقاد او می‌توان توافق هسته‌ای را نجات داد گفت: ما تا وقتی که سایر طرف‌ها (اتحادیه اروپا، فرانسه، آلمان، انگلیس، روسیه و چین) به این توافق متعهد باشند آن را رعایت خواهیم کرد. بقا یا زوال برجام به توانایی و اراده همه طرف‌ها برای سرمایه‌گذاری روی این تعهد بستگی دارد. به طور خلاصه، یک توافق چند جانبه را نمی‌توان یکجانبه اجرا کرد.