مسافر آفتاب

حضرت معصومه علیهاالسلام در اول سال 173 هجری قمری در مدینه چشم به جهان گشود. پدرش امام هفتم شیعیان حضرت موسی بن جعفر علیه السلام و مادرش حضرت نجمه بود که به علت پاکی و طهارت نفس به او طاهره می گفتند. حضرت معصومه در 28 سالگی و در روز 12 ربیع الثانی سال 201 هجری قمری در قم به شهادت رسیدند که امروز بارگاه ملکوتی و مرقد مطهره اش همچون خورشیدی در قلب شهرستان قم می درخشد و همواره فیض بخش و نورافشان دلها و جانهای تشنه معارف حقانی است. آن حضرت در واقع بتول دوم و جلوه ای از وجود نازنین حضرت زهرا سلام الله علیها بود. در طهارت نفس امتیازی خاص و بسیار والا داشت که امام هشتم برادر تنی آن حضرت او را ( که نامش فاطمه بود ) معصومه خواند و فرمود: "من زار المعصومۀ بقم کمن زارنی" کسی که حضرت معصومه (س) در قم را زیارت کند مانند آن است که مرا زیارت کرده است. 

مقام علم و عرفان او در مرحله ای است که در فرازی از زیارتنامه غیر معروف او چنین می خوانیم: السلام علیک یا فاطمه بنت موسی بن جعفر و حجته و امینه  سلام بر تو ای فاطمه دختر موسی بن جعفر و حجت و امین از جانب موسی بن جعفر باز می خوانیم: السلام علیک ایتها الطاهرۀ الحمیدۀ البرۀ الرشیدۀ التقیۀ الرضیۀ المرضیۀ: سلام بر تو ای بانو پسندیده نیک سرشت، ای بانوی رسد یافته، پاک طینت، پاک روش، شایسته و پسندیده، بدین لحاظ و مقامات عالی معنوی آن بانوست که حضرت رضا علیه السلام در فرازی از زیارتنامه معروفش به ما آموخته که در کنار مرقدش خطاب به او بگوییم: « یا فاطمه اشفعی لی فی الجنۀ فان لک عندالله شانا من الشان»