وقتي گنجينه هاي دفاع مقدس خالي مي شود
آمارها نشان مي دهد از 212
هزار پدر شهيد تنها 70 هزار نفر در قيد حيات هستند در حالي كه نسل جديد
انقلاب هنوز نتوانسته است با آرمانهاي شهدا و دوران دفاع مقدس ارتباط
برقرار كند. آرمانهايي كه بخش بزرگي از آن در دل پدران و مادران شهيد و
جانبازان جنگ تحميلي جاي گرفته است. 
در
تاريخ ثبت شده است كه این جنگ را جنگ تحمیلی نامیدند چون آغازگر آن رژيم
بعث عراق به رهبری صدام بود. هر چند که سازمان ملل عراق را به عنوان متجاوز
جنگی اعلام کرد ولی هنوز تعداد زیادی از جانبازان و قربانیان جنگ با
مشکلات روزمره زندگی دست و پنجه نرم می کنند و تاثیرات جنگ بر پیکره برخی
شهر ها معلوم است.
بر اساس اين گزارش در هشت سال جنگ عراق علیه
ایران بیش از 3 میلیون بعثی عراقی و رزمندگان ایرانی کشته و زخمی شدند که
تعداد قربانیان عراقی 2 میلیون و قربانیان ایرانی حدود یک میلیون ثبت شده
است.
این آمار در حالی است که محسن رفیق دوست وزیر سپاه در دوران
جنگ تحمیلی در گفتگو با خبرنگار مهر می گوید: حدود 2 میلیون نفر در دوران
دفاع مقدس در جنگ حضور داشتند که شامل سربازان، نیروهای رسمی نظامی، کسبه،
دانشجویان، دانش آموزان، بسیجیان و نیروهای مردمی بودند.
بر اساس
آمارهای رسمی از بنیاد شهید، بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس و برخی
نهادهای مسئول آمار شهدا بر اساس سن، شغل و نحوه شهادت اعلام شده است:
آمار و نحوه شهادت رزمندگان در دوران دفاع مقدس:
۱۵۵۰۸۱ نفر ................ در درگیری مستقیم با دشمن
۱۶۱۵۴ نفر ................ در حملات دشمن به شهرها
۱۱۸۱۴ نفر ................ در حوادث متفرقه
۹۸۸۹ نفر ................ سایر موارد
تعداد شهدای مجرد و متاهل:
تعداد شهدای مجرد: 155259 نفر
تعداد شهدای متاهل: 55996 نفر
آمار شهدا بر اساس میانگین سنی در دوران دفاع مقدس:
تعداد شهدا 14 سال به پایین: 7054 نفر
تعداد شهدا 15 تا 19 ساله: 65575 نفر
تعداد شهدا 20 تا 23 ساله: 87106 نفر
تعداد شهدا 24 تا 29 ساله: 22703 نفر
تعداد شهدا 30 سال به بالا: 30817 نفر
11 هزار مفقودالاثر در عراق
پير
ريتر رئيس سابق نمايندگي كميته صليب سرخ جهاني در ايران كه چندي پيش
ماموريتش به اتمام رسيد اعلام كرده است كه تعداد رزمندگان و شهداي مفقودي
ايران در خاك عراق حدود 11 هزار نفر است كه تعداد مفقودي هاي دولت عراق در
جنگ عليه ايران و كويت بيش از 700 تا يك ميليون نفر گزارش شده است.
به
گزارش خبرنگار مهر، هم اكنون بيش از 32 سال از آغاز جنگ تحميلي و 24 سال
از پايان جنگ تحميلي مي گذرد و هنوز آثار اين جنگ هشت ساله در بسياري از
شهر ها و روستاهاي كشور نمايان است. از جانبازان شيميايي سردشتي گرفته كه
هنوز معطل پزشك متخصص هستند تا ويرانه هاي خرمشهر و سوسنگرد و آلودگي خاك
شلمچه و ميادين مين در ايلام غرب و نقاط مرزي كشور. حالا جدا از چالش هاي
حمايت از قربانيان جنگ هشت ساله غفلت از ترويج فرهنگ ايثار و شهادت دغدغه
مسئولان فرهنگي و اجتماعي كشور شده است.
در سالهاي اخير سوالاتي مطرح شده كه هنوز پاسخ صحيح و روشني براي آنها از سوي مسئولان ارائه نشده است:
چرا هنوز ده ها هزار جانباز جنگ تحميلي بدون پرونده غريبانه شهيد مي شوند؟
چرا وضعيت برخي از آسايشگاههاي جانبازان اعصاب و روان و قطع نخاع مناسب نيست؟
چرا جانبازان بايد خودشان به دنبال اثبات جانبازي باشند؟
چرا مدارس شاهد از فرزندان جانبازان هزينه دريافت مي كند؟
چرا بخشي از داروي جانبازان شيمياي شامل بيمه نمي شود؟
چرا هنوز بسياري از شهرها و مراكز دولتي و غيردولتي براي عبور و مرور جانبازان مناسب سازي نشده است؟
چرا سينما و تلويزيون در به تصوير كشيدن زندگي ايثارگران بعد از جنگ سكوت كرده اند؟
چرا وضعيت خانواده ايثارگران پايش نشده و برخي كوتاهي ها بي پاسخ مانده است؟
چرا هنوز قانون جامع ايثارگران اجرايي نشده است؟
و صد ها سوال ديگر ...
فوت 170 پدر شهيد در 30 روز گذشته
حالا
در كنار تمامي اين سوالات بنياد شهيد كشور اعلام كرده است كه از 212 هزار
پدر شهيد تاكنون 142 هزار پدر شهيد دارفاني را وداع كرده و ميهمان
فرزندانشان شده است و هم اكنون تنها 70 هزار پدر شهيد در قيد حيات هستند.
اين آمار در حالي است كه تنها در يك ماه گذشته 170 پدر شهيد ديگر فوت
كردند. پدران شهيدي كه به تنهايي مي توانند هر يك به عنوان يك وزارتخانه
فرهنگي و آموزشي در تربيت نسل جديد انقلاب ايفاي نقش كنند.
جاي پدران شهدا و جانبازان در مدارس و دانشگاه ها خالي است
حسين
فايضي يكي از رزمندگان و جانبازان دوران دفاع مقدس مي گويد: در برخي
كشورها جايگاه حمايت از جانبازان و شهدا در سطح يك وزارتخانه است. آنها حتي
از اشياي به جاي مانده از شهدا براي آموزشهاي فرهنگي به دانش آموزانشان
استفاده مي كنند در حالي كه با يك سوال بسيار ساده مي توان كوتاهي مسئولان
ترويج فرهنگ ايثار و شهادت را اعلام كرد. آن سوال اين است كه چند درصد
مدارس كشور در برنامه هاي فرهنگي و آموزشي و حتي مناسبي خود از حضور
جانبازان و پدران شهدا استفاده كرده اند؟ آيا خاطره گويي و آشنايي با زندگي
شهدا و جانبازاني كه هنوز نفس مي كشند در مدارس و دانشگاهها اجرا مي شود؟
شوارهاي حل اختلاف و شهر ور وستا از بركت پدران شهيد بي بهره ماندند
مجتبي
رحماندوست عضو كميسيون اجتماعي مجلس و رئيس فراكسيون ايثارگران مجلس نهم
در گفتگو با اين وبلاگ مي گويد: ديگر اين سوالات چه فايده اي دارد! پدران
شهدا همه رفته اند و ما از اين گنج هاي بزرگ بي بهره مانده ايم. آيا ما نمي
توانستيم از پدران شهدا براي شوراهاي حل اختلاف استفاده كنيم؟ آيا نمي
توانستيم در شوراهاي اسلامي شهر و روستا استفاده كنيم و يا خيلي از امور
مردمي و شهري؟ قطعا مي توانستيم ولي هيچ ساز و كار و سازمان منسجمي براي
بحث ترويج فرهنگ ايثار و شهادت و استفاده از پيشكسوتان اين فرهنگ سازماندهي
نشد. بگذاريد يك مثال بزنم. ما جايزه كتاب سالي داريم به نام شهيد حبيب
غني پور كه دست نوشته هاي اين شهيد موجب تقويت ادبيات بسياري از جوان شده
است. وقتي اين جايزه كتاب سال مطرح شد افرادي كه هدايا را تقديم مي كردند
پدران شهدا بودند و هر جوان با يك پدر شهيد آشنا مي شد و ارتباط مي گرفت و
همين موجب شد جوانان زيادي گرد پدران شهدا جمع شوند. يا اين مثال كوچك
خودتان فكر كنيد چه كارهاي بزرگ ديگري مي شد انجام داد و انجام نداديم.