خواب کافي خطر ابتلا به ديابت نوع 2 را کاهش ميدهد
تحقيقات جديد در «لسآنجلس» نشان داده است آن دسته از مرداني که به اندازه کافي ميخوابند، شانس بيشتري براي کاهش خطر ابتلا به ديابت نوع 2 دارند.
تحقيقات انجام شده توسط پژوهشگران موسسه لسآنجلس پزشکي «بيو مد»، (LA BioMed) ارتباط بين خواب و استفاده بدن از انسولين را نشان داده است.اين يافتهها ثابت کرد که خواب کافي ميتواند استفاده بدن از انسولين، هورمون تنظيم کننده سطح قند خون را بهبود بخشد.
«پيتر ليو» محقق اصلي اين تحقيقات از موسسه تحقيقات پزشکي لس آنجلس از مرکز پزشکي UCLA «هاربر» (LA BioMed) و همکارانش مرداني را که در زندگي خود در طول هفته بيخوابي مزمن داشتند را مورد ارزيابي قرار دادند.آنها دريافتند که مردان حساس به انسولين بعد از سه شب خواب تعطيلات آخرهفته به طور قابل توجهي بهبود يافتند.
لازم به ذکر است که آشکارترين عمل انسولين، پايين آوردن سريع مقدار قندخون است؛ بسياري از بافتهاي بدن براي گرفتن گلوکز، از خون به انسولين متکي هستند.
در غياب انسولين، گلوکز نميتواند به آساني وارد سلولها شود و بنابراين، سوختن و توليد انرژي از آن، دچار اختلال ميشود، دو مورد استثناي مهم در اين ميان، مغز و کبد هستند که سلولهاي آنها حتي در غياب انسولين، کاملا نسبت به گلوکز نفوذپذيري دارند.
ديابت نوع 2 شرايط مزمني است که در آن بدن قادر به استفاده و ذخيره گلوکز نميباشد و گلوکز به جاي تبديل به انرژي به جريان خون باز گشته و سبب ايجاد علايم مختلف ميگردد.
ديابت نوع 2 (يا ديابت بزرگسالي يا غير وابسته به انسولين) در نتيجه عدم توانايي بدن در توليد انسولين کافي و/يا ناتواني از استفاده بهينه از انسولين توليدي رخ ميدهد. (به اين حالت مقاومت به انسولين گفته ميشود).
اين نوع ديابت اغلب در افراد بالاي 40 سال، چاق و داراي سابقه خانوادگي ديابت رخ ميدهد ولي متاسفانه بايد اذعان کرد که امروزه آمار ابتلا افراد جوانتر نيز به دليل شيوه زندگي امروزي افزايش يافتهاست.
اين يافتهها در نود و پنجمين سالگرد نشست سالانه انجمن غدد درون ريز و متابوليسم، که در سان فرانسيسکو برگزارشد، ارائه شد.ليو در باره اين تحقيقات گفت: افزايش خواب براي افرادي که بيماري مزمن کمخوابي دارند ميتواند حساسيت بدن را به انسولين بهبود بخشد و در نتيجه به کاهش خطر ابتلا به ديابت نوع دوم منتهي شود.
