محققان آمريکايي اظهار داشتند که هنگام گوش کردن به موسيقي مغز انسان طوري سيمکشي شده که برحسب احساسي که ملودي‌ها ايجاد مي‌کند، ارتباطي بين رنگ - موسيقي قائل مي‌شود.
استفن پالمر دانشمند بينايي دانشگاه کاليفرنيا، برکلي و همکارانش در تحقيقاتي که در دو کشور آمريکا و مکزيک انجام شده به اين نتيجه رسيدند که مردم در هر دو کشور قعطات مشابهي از موسيقي کلاسيک ارکستري را به يک رنگ خاص نسبت مي‌دهند.اين نتايج بدان معنا است که وقتي صحبت موسيقي و رنگ به ميان مي‌آيد، انسانها داراي پالتهاي احساسي مشترکي هستند که به نظر مي‌رسد نوعي ذاتي است و از مرزهاي فرهنگي فراتر رفته است.پالمر طي يک بيانيه اظهار داشت: نتايج اين تحقيقات به طور قابل ملاحظه اي در ميان تمام فرهنگها و افراد قوي و مستمر است و به وضوح نشان مي‌دهد نقشي که احساسات در مغز ايفا مي‌کند چقدر قوي است؛ اين نقش در گوش کردن به موسيقي و مشاهده رنگها نيز به وضوح ديده مي‌شود.پالمر و همکارانش با استفاده از يک پالتي که دربرگيرنده 37 رنگ مختلف بود، به اين نتيجه رسيدند که مردم بيشتر تمايل دارند موسيقي‌هايي با ريتم سريع را به رنگهاي روشنتر و زنده تر نسبت بدهند اما رنگهاي تيره بيشتر به موسيقي‌هايي نسبت داده مي‌شوند که در گام مينور هستند.مردم اغلب قطعه موسيقي”Flute Concerto No. 1”موتزارت در گام جي ماژور را به رنگ زرد و نارنجي روشن نسبت داده اند درحالي که Requiem در گام دي مينور بيشتر به رنگهاي تاريک، طوسي، آبي فام نسبت داده شده است.پالمر طي بيانيه اي گفت: نکته جالب توجه اين است که ما توانستيم با 95 درصد دقت ميزان غمگين يا شاد بودن رنگ انتخابي را با ميزان غمين يا شاد بودن موسيقي پخش شده را پيش بيني کنيم.نتايج اين تحقيقات در مجله مقالات آکادمي ملي علوم منتشر شده است و مي‌تواند براي درمانهاي خلاقانه، تبليغات و حتي ابزارهاي پخش موسيقي به کار رود.قراراست نتايج اين تحقيقات روز 8 ژوئيه (17 تيرماه) در همايش انجمن بين‌المللي رنگ در دانشگاه نيوکاسل ارائه شود.