معمولا از سنين بلوغ به بعد و در مواردي حتي در سنين پايين‌تر يا بالاتر به دليل ايجاد برخي تغييرهاي هورموني در بدن و تكثير بيش از حد يك باكتري كه فلور طبيعي پوست است، در فوليكول مو يا منافذ پوستي علايم التهابي ايجاد مي‌شود. با تغييراتي كه رخ مي‌دهد دهانه منافذ پوستي كه مجراي خروجي فوليكول مو هستند تنگ مي‌شود و محتويات فوليكول شامل چربي، مواد شاخي و كراتيني تجمع و احتباس پيدا مي‌كنند و باعث ايجاد جوش‌ها مي‌شوند.اين جوش‌ها زير پوست نيستند. درحقيقت جوش‌هاي كوچكي هستند كه التهاب ندارند و همرنگ پوست به نظر مي‌رسند. درواقع مجراي اين منافذ به سمت خارج بسيار تنگ شده است. وقتي تجمع محتويات داخل آنها افزايش مي‌يابد و ديواره فوليكول تحريك مي‌شود، سلول‌هاي التهابي به آن قسمت حمله مي‌كنند و باعث ايجاد جوش‌هاي قرمزرنگي در سطح پوست مي‌شوند. اگر تجمع محتويات داخل فوليكول بيش از اندازه و ديواره فوليكول پاره شود، جوش‌هاي چركي به وجود مي‌آيند بنابراين جوش‌هاي ريزي كه به آنها زيرپوستي مي‌گوييد مقدمه پيدايش ضايعه‌هاي بعدي است.به جز تاثير هورموني تنها عواملي كه باعث ايجاد و تشديد جوش‌ها مي‌شوند استرس و دستكاري آنهاست. نقش تغذيه خيلي شناخته‏شده نيست. عده‌اي استفاده از مواد كربوهيدرات و قندي را در ايجاد جوش‌ها دخيل مي‌دانند.افرادي كه زياد جوش مي‌زنند بايد براي درمانشان حتما به متخصص پوست مراجعه كنند و از خوددرماني بپرهيزند زيرا جوش‌ها شكل‌هاي مختلفي دارند. بعضي از آنها بسيار ملايم، برخي متوسط و بعضي بسيار شديد هستند. هر كدام از آنها هم درمان‌هاي متفاوتي دارند.