جریر بن عبدالله می گوید: به درختی عبور کردم، که شخصی زیر آن خوابیده وپارچه ای را روی خود انداخته بود، اما به خاطر گردش خورشید، آفتاب روی آن شخص می تابید، من پارچه را روی او کشیدم، اما وی در آن حال بیدار شد و من متوجه شدم او سلمان فارسی است، و خدمت خود را در حق او توضیح دادم.

آن گاه سلمان، بدین گونه به نصیحت من پرداخت: ای جریر! در برابر خداوندمطیع و فروتن باش، زیرا هر کس در دنیا در برابر خداوند فروتن و تسلیم باشد، روزقیامت خداوند به او مقام بلندی خواهد داد.

ای جریر! می دانی ظلمات روز قیامت از چیست؟

گفتم: نمی دانم.

سلمان گفت: ظلم الناس بعضهم بعضا فی الدنیا.

ظلم و ستم مردم در دنیا نسبت به هم، موجب تاریکی و ظلمات روز قیامت می شود(23).

23. حلیة الاولیاء، ج 1، ص 202؛ الدرجات الرفیعة، ص 217.