بنیاد اندیشه های اسلامی جوانان

سرویس مذهبی افکارنیوز- از جمله عوامل نظافت و آراستگی این است که نمازگزار، در هنگام نماز، خود را معطر سازد، زیرا بوی خوش، عامل فرح انگیز مهمی برای خود فرد و دیگران است. متقابلا بوی بد، نا امید کننده و باعث افسردگی است. درست است که نماز فرد ژولیده و چرک و کثیف با بوی عرق فراوان (اگر نجس نباشد)، صحیح است امّا ثوابی ندارد.

این گونه حاضر شدن در پیشگاه خدا، حتی باعث دل زدگی خود فرد و دیگران هم می شود. این نماز به هیچ رو، حالت معراجی ندارد.

انسان با استشمام بوی خوش، گویی با بهشت و آن سوی طبیعت، پیوند خورده است. شاید به همین سبب بوده که- بنا به گزارش امام صادق علیه السّلام- پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم برای بوی خوش بیشتر از طعام، هزینه می کرده است.

امام کاظم علیه السّلام جای سجده پدرش را از بوی خوش آن می شناخت. عبدالله بن حارث نقل می کند: امام سجاد علیه السّلام همیشه درسجاده اش عطر داشت و هرگاه می خواست نماز بخواند از آن استفاده می کرد.

چنان که از امام صادق علیه السّلام نقل است که پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم شیشه عطری داشت که هرگاه وضو می گرفت از آن استفاده می کرد، بعد از منزل بیرون می رفت و مردم از بوی خوش عطر می فهمیدند که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم است.

قرآن کریم که همه ما را به نماز فراخوانده، از ما خواسته است که در بهترین مکان برای نماز که همان «مسجد» است آراسته باشیم.

«یا بَنِی آدَمَ خُذُوا زِنَتَکُم عِندَ کُلِّ مَسجِدٍ»۱ ؛ ای فرزندان آدم، هنگام رفتن به مسجد، خود را با زینت آراسته سازید.۱

منبع:
۱. سوره اعراف، آیه ۳۱.
۲. عرفان و عبادت، ص۲۵۲-۲۵۳.